Duchenne Heroes, dag 2

Duchenne Heroes, dag 2

Nu weten we wat ons te wachten staat en staan we strak van de spanning. Mijn gebruikelijke yoghurt met muesli ontbijt krijg ik nauwelijks binnen, die vieze dikke volle yoghurt. Ik wil dunne magere yoghurt. En buikpijn dat ik heb, ik voel me echt k*t. Femke heeft het ook zwaar met haar ontbijt en staat kokhalzend bij de camper. Gelukkig app-t Stefan geruststellende woorden en staat Darlien klaar met de Bachbloesemdruppels. Dan zakt de buikpijn en kunnen we toch vertrekken we met een lach op onze gezichten. Niet te flauw!
We zijn redelijk op tijd, hoe meer tijd hoe liever. Maar nadeel is dat alle snelle Willies ons links en rechts voorbij gesjeest komen. Fietst niet echt relaxt :(.
Na een kleine 5 kilometer moeten we, tussen al die snelle Wilies, een stijl sprintje naar boven trekken en daar gaat het bij Patricia mis. Haar fiets schiet weg en ze valt op haar schouder. Dju, da’s spijtig, maar húp terug op de fiets en verder voor we een verkeersopstopping op dit stukje single track veroorzaken. Meteen daarna is het afdalen en omdat we Patricia als laatste naar beneden zien komen zien we haar van pijn vertrokken gezicht. Oei… Nog een klein stukje verder naar de verharde weg en daar toch maar afgestapt op Bert van het Rode Kruis te bellen. We zien een verdikking op haar bovenarm, dat lijkt goed gekneusd. Omdat ze zelf natuurlijk door haar verpleegkundige achtergrond wel wat weet, test ze wat bewegingen en draait met haar arm, allemaal pijnlijk. Als Bert op z’n motor gearriveerd is, denkt hij ook aan kneuzing en tapet haar  schouder in. Zo, op het gemak weer verder, bij het eerste checkpoint laten we even goed kijken. Al gauw blijkt dat afdalen behoorlijk pijnlijk isaan haar arm/schouder. Het liefst zou ze die met die hand los van het stuur rijden om de klappen te ontwijken. Maar ja, afdalen met één hand is ook wat link… Gelukkig is het eerste checkpoint al op 16km. De mensen van het Rode Kruis kijken eens goed en verder rijden is geen optie. Ze tapen haar met kleren en al in om de schouder rust te geven en zo moet ze spijtig genoeg bij Jan in de camper stappen. Wat een tegenvaller…
Met zijn viertjes gaan we verder en sturen Jan nog naar een Franstalige apotheek voor wat intieme meisjesproblemen. Wat een begeleider, hij maakt met handen en voeten duidelijk wat hij wil kopen. Dat had ik trouwens weleens willen zien LOL. We maken we de dag af en arriveren op camping Benelux. Die is een stukje minder luxe dan gister, maar goed, we zijn met weinig tevreden ;).
Lekker op ons klaar staande terras neergeploft, sigaretje, colaatje, even relaxen. Als enige vrouwenteam kennen veel mensen ons wel en krijgen we het compliment “Da’s een gezellig team: portje, sigaretje, nou-nou” 😀 Cola, port, geen verschil toch? 😉
Na het douchen (oh, wat doet dat toch deugd!) en eten is er weer de briefing. Rond 22u rol ik weer de alkoof in. Darlien slaapt deze keer aan de buitenkant, die is niet zo met angst voor uit bed vallen aangelegd.
Zo dag 2 zit er op, check!IMG_4872 IMG_4880 IMG_4881 IMG_4882 IMG_4883 IMG_4884 IMG_4910 IMG_4912

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *