Tag Archives: trainen

Sporten voor Eskimo’s

Sporten voor Eskimo’s

Na mijn fietsvakantie (lees: niet fietsen in de kerstvakantie) was het tijd om weer aan de slag te gaan. Ik weet het, september lijkt nog zó ver weg, maar ik ben als de dood dat ik weer net zoveel moet opbouwen als afgelopen jaar. Natuurlijk start ik nu niet bij -10 qua condite, ik geef mezelf een 7,5 en dat wil ik zou houden. Hardlopen heb ik trouwens wel gedaan in de vakantie en niet te zuinig ook: ik liep de Urban Trail in Sluis. Geheel tegen mijn principes, zo’n evenement of wedstrijd hardlopen, jakkes! Maar uitgedaagd door Duchenne Heroes-collega Frank Faes en misschien nog een donatie voor het Blubberteam in het verschiet ging ik toch overstag. Je moet alles eens meegemaakt hebben, toch? Dus bouwde ik mijn 5,5 km per keer in een kleine 2 weken op naar 10km in één keer en slot van het liedje bleken het er in Sluis nog eens 11 te zijn ook. Dus. Zoals ik mijn vriendin al appte: ik hoef mezelf niets meer te bewijzen qua lopen. Het was ver, koud (3e kerstdag, dus sneeuw en koude wind) en het is me gelukt. Punt.

Maar goed, deze week. Ik begon, zoals gebruikelijk, op maandagochtend na m’n halfuurtje leesmoederen met een rondje hardlopen van 5km. Het was redelijk windstil, wel glad én koud, dat voelde ik voor het eersta aan mijn longen. Maar het liep verder heerlijk. Mijn rondje was de lus aan de Boudeloodijk.
Dinsdag vertrok ik in de loop van de ochtend maar weer eens op m’n liefste fietsje. Ik had 42km in de Mio staan, maar ben bij 23km gestrand. Mán wat was het koud! Ik was toch echt goed aangekleed: ondershirt met lange mouwen, winterfietsshirt, windjack, col, oorband, fietsbroek met fleece aan de binnenkant, 2 paar sokken en 2 paar handschoenen. Het zweet brak me binnen al uit toen ik mijn veters nog moest strikken, maar buiten was het andere koek. Ik was net zo’n Eskimo op de fiets, het enige wat miste was een husky die mijn fiets trok :D. Sjonge, echt waterkoud, ik voelde dat ik warm was, maar heel snel afkoelde. Mijn gemiddelde hartslag lag dik een uur net in mijn D3-zone. Ik had het zó koud en was bang om nog af te koelen dat is als een dulle gefietst heb. Toen ik bij de Vêêk-‘oek weer terug over de zeedijk kwam, zag ik de toren van Lamswaarde en kon ik maar aan één ding denken: n-n-n-naar h-h-h-huis! Dus dat heb ik dan ook gedaan en de warme douche was zálig, al duurde het nog wel even eer ik het écht warm had!

Dus wat ik me nou afvraag, hoe kleden jullie je op de kou van buiten en de warmte van jezelf tijdens het sporten? Ik vind het maar lastig!

Share

We gaan d’r nu écht aan beginnen

We gaan d’r nu écht aan beginnen
We gaan d’r nu écht aan beginnen

In maart was ik al een keer bij Prosano voor een sportmedisch onderzoek. Met die resultaten zijn Michel en Lorenzo van Sportfit aan de slag gegaan om een goed trainingsschema voor ons te maken. Voor we uitleg kregen had ik al een keer gespiekt wat er in stond, maar dat was nog abracadabra voor mij: D1, D2, D3??? Géén idee…

Maar na de uitleg afgelopen dinsdag is het allemaal helder: het zijn hartslagzones waarin we moeten trainen. Aha! En dan bijhouden in een online dagboek, zodat ze mee kunnen kijken en indien nodig bij kunnen sturen. Superfijn dat ze dat voor ons doen. Heb je toch veel minder het gevoel als een kip zonder kop maar wat te doen.
En zo bleek dat ik heel goed aanvoelde tot hoever mijn lichaam kon gaan. Toen ik twee weken geleden in Italië zo lang bergop moest fietsen, was ik er al heel snel achter dat mijn hartslag niet verder dan 163-164 mocht gaan om het vol te houden. En het blijkt inderdaad dat ik boven die hartslag ga verzuren. Netjes naar mijn lichaam luisteren dus.
Naast het fietsen doe ik aan yoga en hardlopen, met 2x per week een dag rust. Dat moet ook anders, er moet minimaal 1x per week 2 aaneengesloten dagen rust in het schema zitten. Dus vanaf nu op vrijdag hardlopen, in plaats van maandag. Mijn weekoverzicht ziet er dan zo uit: zondag en maandag rust, dinsdag biken, woensdag yoga, donderdag biken, vrijdag hardlopen en zaterdag biken.

5 van de 7 dagen actief, als je me dat een jaar geleden gezegd had, had ik je heel hard uitgelachen, maar nu is het gewoon mijn wekelijkse schema. Een mens kan veranderen…

Dinsdagavond en deze ochtend netjes geprobeerd te doen wat er in het schema stond: afwisselend in D1 en D2 rijden. Valt nog niet mee, moet ik bekennen. Ik heb toch vaak de neiging een een tandje bij te doen, maar dan gaat m’n hartslag omhoog en dat is dan niet de bedoeling. Dus regelmatig inhouden en dan zakt m’n hartslag weer zo dat ik weer een tikkie bij moet doen. Lastig om te doseren en het een beetje constant te houden, zeg. Dat is echt wel een leerpuntje, ben ik na twee keer op die manier trainen achter.

Komend weekend gaan we met een deel Blubber en aanhang (Blubber en spetters, zeg maar 😉 ) naar de Brabantse Wal. Heb ik zin in, weer iets anders dan het eeuwig vlakke Zeeuws-Vlaamse. Kunnen we een beetje techniek én conditie trainen.

Share