Author Archives: Lonny

Truus

Truus
Truus

Ieder dorp heeft zo wel z’n karakteristieke mensen, zo ook Lamswaarde. Één van die mensen leerde ik al vrij snel, nadat ik met Stefan mee ging, kennen. Ze woonde namelijk vlak bij zijn moeder en heette Truus. Truus had een gebruiksaanwijzing die niet veel mensen kenden en daardoor niet altijd de fijnste buurvrouw. Toch probeerde ze op haar eigen manier goed te doen en wat ik me daarbij herinner is dat ze zelfgezaaide tomatenplantjes aan de deur kwam brengen bij onder andere mijn schoonmoeder. Vaak was dat een goedmakertje na een boze uitbarsting. 

Toen ik begin deze week mijn tomaten in mijn moestuintje plantte had ik er van de 20 nog 16 over. 16 kerstomatenplantjes mét basilicum erbij (het is dat mozzarella niet aan een plantje groeit?). Vorig jaar heb ik ze laten verpieteren, maar eigenlijk vond ik dat zonde van alle moeite van het zaaien, verzorgen en verplanten. Ik besloot er anderen blij mee te maken en na een Facebookberichtje was ik ze al snel alle 16 kwijt. Leuk om er anderen blij mee te maken en om ze weg te geven, ik had er echt m’n plezier in. Niet als goedmakertje, zoals Truus (waar ik deze week toch echt wel een paar keer glimlachend om gedacht heb), maar gewoon omdat het leuk is om te delen

Share

Sporten voor Eskimo’s

Sporten voor Eskimo’s

Na mijn fietsvakantie (lees: niet fietsen in de kerstvakantie) was het tijd om weer aan de slag te gaan. Ik weet het, september lijkt nog zó ver weg, maar ik ben als de dood dat ik weer net zoveel moet opbouwen als afgelopen jaar. Natuurlijk start ik nu niet bij -10 qua condite, ik geef mezelf een 7,5 en dat wil ik zou houden. Hardlopen heb ik trouwens wel gedaan in de vakantie en niet te zuinig ook: ik liep de Urban Trail in Sluis. Geheel tegen mijn principes, zo’n evenement of wedstrijd hardlopen, jakkes! Maar uitgedaagd door Duchenne Heroes-collega Frank Faes en misschien nog een donatie voor het Blubberteam in het verschiet ging ik toch overstag. Je moet alles eens meegemaakt hebben, toch? Dus bouwde ik mijn 5,5 km per keer in een kleine 2 weken op naar 10km in één keer en slot van het liedje bleken het er in Sluis nog eens 11 te zijn ook. Dus. Zoals ik mijn vriendin al appte: ik hoef mezelf niets meer te bewijzen qua lopen. Het was ver, koud (3e kerstdag, dus sneeuw en koude wind) en het is me gelukt. Punt.

Maar goed, deze week. Ik begon, zoals gebruikelijk, op maandagochtend na m’n halfuurtje leesmoederen met een rondje hardlopen van 5km. Het was redelijk windstil, wel glad én koud, dat voelde ik voor het eersta aan mijn longen. Maar het liep verder heerlijk. Mijn rondje was de lus aan de Boudeloodijk.
Dinsdag vertrok ik in de loop van de ochtend maar weer eens op m’n liefste fietsje. Ik had 42km in de Mio staan, maar ben bij 23km gestrand. Mán wat was het koud! Ik was toch echt goed aangekleed: ondershirt met lange mouwen, winterfietsshirt, windjack, col, oorband, fietsbroek met fleece aan de binnenkant, 2 paar sokken en 2 paar handschoenen. Het zweet brak me binnen al uit toen ik mijn veters nog moest strikken, maar buiten was het andere koek. Ik was net zo’n Eskimo op de fiets, het enige wat miste was een husky die mijn fiets trok :D. Sjonge, echt waterkoud, ik voelde dat ik warm was, maar heel snel afkoelde. Mijn gemiddelde hartslag lag dik een uur net in mijn D3-zone. Ik had het zó koud en was bang om nog af te koelen dat is als een dulle gefietst heb. Toen ik bij de Vêêk-‘oek weer terug over de zeedijk kwam, zag ik de toren van Lamswaarde en kon ik maar aan één ding denken: n-n-n-naar h-h-h-huis! Dus dat heb ik dan ook gedaan en de warme douche was zálig, al duurde het nog wel even eer ik het écht warm had!

Dus wat ik me nou afvraag, hoe kleden jullie je op de kou van buiten en de warmte van jezelf tijdens het sporten? Ik vind het maar lastig!

Share

In mijn glazen bol

In mijn glazen bol
In mijn glazen bol

Vandaag was het de laatste dag van de kerstvakantie. Tijd om de boom en alle andere kerstspulletjes weer in dozen te doen en op zolder te zetten. Tijd om weer langzaam ‘back to reality’ te schakelen. Beetje vooruit kijken en plannen.

Bij dat vooruitkijken zie ik wel heel veel leuke dingen in mijn glazen bol en dus ook een lekkere drukke tijd voor de boeg. Als eerste zag ik carnaval verschijnen, ik ben al druk bezig met het carnavalskrantje van de Lamsoren te maken. Dan nog een liedje voor de jongens schrijven dat ze kunnen zingen op het Songfestival der Lamsoren, leuk pak uit zoeken en maken met mijn liefste vriendinnetje.
De volgende flitsen in de glazen bol waren die van een schuurfeest. In afwachting van goedkeuring van de vergunningsaanvraag, houden we 18 april a.s.een ouderwets gezellig schuurfeest voor ons fietsteam, want er moeten natuurlijk wel centen binnenkomen eer we Duchenne Heroes mee mogen fietsen. Daar komt ook veel bij kijken qua organisatie en vrijwilligers en sponsors (als je nog tips hebt hou ik me aanbevolen!!!) daarvoor zoeken. Ik begin er nu net allemaal aan, superleuk om te doen. Brengt echt wel herinneringen van schuurfeesten die we vroeger gaven terug. Toen volstond nog een flyer met ‘uitnodiging verplicht’ en was je vertrokken. Dat is dus nu begrijpelijk wel anders. En wel geweldig dat degenen met wie ik het er al voorzichtig over had meteen aanbieden om te komen helpen en me nog allerlei andere goeie tips influisteren!
En dan volgen het organiseren van de kermis en schoolkamp, ondanks dat dat daar wel al wat routine in zit, gaat daar toch ook vaak best wat tijd in zitten. En zijn we al ver door het eerste halfjaar van 2015 heen!
Tussendoor natuurlijk trainen op mijn mountainbike. Ik fiets nu 2x per week en 2x hardlopen en vanaf eind april, als de training écht start wordt dat 3x fietsen en 1x lopen en uiteindelijk 4x fietsen en even niet meer lopen. Lekker pittig…
Daarnaast lekker aan de slag in de praktijk, waar het steeds drukker wordt en ik ook nog wel een aantal trainingen voor gepland heb staan.

Samengevat hoef ik me niet te vervelen het komende halfjaar, maar allemaal leuke dingen, ik heb er al zo’n zin in! Tegelijkertijd heb ik al bedacht dat ik toch goed mijn rustmomenten moet zoeken en grenzen moet bewaken om er niet in kopje onder te gaan.
2015, vanaf morgen ga ik er écht aan beginnen!

Share

Soort van goede voornemens

Soort van goede voornemens
Soort van goede voornemens

Eigenlijk doe ik niet aan goede voornemens, tenminste, niet persé op 1 januari. Dat nu toevallig de Blogchallenge van BlogQueen Patricia de Ryck deze datum start, maakt dat ik er toch één heb. Elke dag een blog schrijven, ben benieuwd of me dat lukt. Het mooie is dat ik er nu al veel uitgehaald heb. Onderling tips uitwisselen met andere deelnemers heeft me een blogkalender-plugin opgeleverd. Kan ik mijn blogs al wat plannen en sorteren. Ik ben er nog niet uit hoe het precies gaat werken, dat zal in de loop der tijd wel uitkomen. Zo denk ik over bijv. elke vrijdag een recept, elke maandag een pintrestprojectje, elke woensdag een update over de training voor Duchenne Heroes, ik noem maar wat. Want dat zijn natuurlijk mogelijkheden met zijn kalender, dan krijg je wat structuur in het willekeurig bloggen wat ik nu doe. En levert het daardoor misschien nieuwe lezers op. Leuk om over na te denken en mee bezig te zijn. Ik blog niet alleen hier, maar ook op de site van mijn praktijk, ik verdeel mijn spam dus een beetje ;). Op mijn site van Lonny de Schrijver Coaching is het wat meer met mijn werk gerelateerd, natuurlijk.
Een ander soort van goed voornemen is de Facebook Marketing Challenge PRO. Vanaf 5 januari a.s. ga ik me verdiepen in de mogelijkheden van Facebook die ik nog niet kan. Ben net klaar met al de pagina’s die ik beheer er klaar voor te maken. Dat zijn er best wat: Die van de praktijk, die van Blubberen 4 Brett, die van De Schrijver Vastgoedonderhoud, de Lamsoren, Lamswaarde Bruist en dat was het wel zo’n beetje 😉 Feel free to like them all, dan ben je meteen van een heleboel op de hoogte én zie je vanzelf wat voor leuke veranderingen er op de pagina’s plaats vinden.

Share

41x Happy New Year

41x Happy New Year
41x Happy New Year

Zo, Nieuwjaarsdag. Voor mij niet alleen voor 2015, maar ook voor mijn 41ste levens jaar.
‘Jarig op Nieuwjaarsdag? Dat lijkt me niets, wat een onhandige datum.’ Zo vaak is dat de eerste reactie van mensen als ze horen dat ik 1 januari jarig ben. Ik moet er altijd een beetje om lachen, alsof je kan kiezen wanneer je verjaardag is. Aan mij is in ieder geval 41 jaar geleden niets gevraagd ;). Daarbij is het voor mij al heel mijn leven deze dag mijn verjaardag, dus ik weet niet beter! Ik vind het zelf een bijzondere dag om jarig te zijn. Iedereen telt mee af tot mijn verjaardag begint en dan is er vuurwerk en champagne om het te vieren. En overdag is ook een hele fijne dag voor mij: ik ben jarig, dus we gaan nergens nieuwjaar wensen (op Stefan’s vader na dan). Ik hou de hele dag audiëntie en iedereen komt gezellig langs. Leuke verhalen over de jaarwisseling, vermoeide gezichten na een nachtje doorhalen, het hoort er allemaal bij op mijn verjaardag.
Ik heb er weer van genoten, mijn dag. Nu op naar een nieuw jaar, een nieuw levens jaar. Dat het voor iedereen veel goeds en moois mag brengen en wensen vervuld mogen worden.

Happy birthday to me and a very happy New Year to alle of you!

Share

Duchenne Heroes, dag 7

Duchenne Heroes, dag 7

Duchenne Heroes, dag 6

Duchenne Heroes, dag 6