Monthly Archives: January 2007

Dicht bij mezelf

Dicht bij mezelf

De cursus bij Marion is heel bijzonder, heel mooi en voelt echt heel goed. Mijn contact met mijn gids vond ik erg bijzonder, Marion gaf aan dat ieders gids de handen ging pakken en ik voelde dat écht! Toen ik mijn ogen weer opendeed, merkte ik dat mijn wangen nat waren van de tranen. Het is zoiets moois, warms en er komt zoveel liefde van je gids!
Aura’s zag ik ook, ik had dat al eerder gemerkt, maar toen dacht ik eigenlijk dat het aan mijn ogen lag, haha! Maar toch niet, ik zag het goed. Ik zie er geen kleur in, maar ik zie wel degelijk een energierand rond mensen, je moet je er alleen bewust van worden dat je dan ‘anders’ moet kijken. En ik was me ook niet bewust van mijn eigen aura, maar nu wel.
We hebben ook psychometrie met foto’s en sieraden van overleden personen gedaan. Ik had een foto van mijn opa Verbrugge bij en een ring van tante Corrie en degene die daar op ‘ingevoeld’ hadden (je moest iets van een ander nemen, niet van jezelf), sloegen de spijker op zijn kop, alsof ze opa en tante Corrie kenden. Echt heel mooi om te horen. Ik was zelf wel bang dat ik niets mee zou krijgen van een foto of sieraad, maar toch wel. Dan was ik dus benieuwd of ik mijn eigen gedachten had opgeschreven of toch dingen die ik van ‘buitenaf’ kreeg. Maar het was dat laatste. Bij een sieraad, dat na mij nog door iemand anders werd ‘ingevoeld’, had ik zelfs zowat hetzelfde verhaal op geschreven als die 2e persoon, dat vond ik wel heel sterk!

A.s. vrijdag weer, ik heb er nu al zin in, ik heb zelf het gevoel dat ik beter in mijn vel (mijn aura dan ;o)) zit en ben echt blij dat ik het gedaan heb en zeker bij Marion. Ik had vooraf aan mijn gids gevraagd of het goed was wat ik ging doen en toen zei hij dat het goed was dat ik het pad van Marion volgde en dat blijkt nu wel.

Wat ik trouwens wel stoer vond van mezelf is dat ik toch met de auto naar Amsterdam gereden ben. Eigenlijk zou ik per trein gaan, maar omdat het dat avond daarvoor zo’n harde storm was dat het treinverkeer uitviel, heb ik het risico van (nog) niet rijdende treinen niet genomen en zelf gereden. Alleen jammer dat ik heen 1,5u en terug 2u file had, maar goed, dat was dan maar zo. En de treinen reden inderdaad nog niet steady op het traject Bergen op Zoom – Amsterdam. Maar deze vrijdag ga ik het toch maar eens proberen, het lijkt me wel ontspannen in het terugreizen.

Share

Moederzielalleen…

Moederzielalleen…

… ben ik vandaag :o(
Mijn kleine Tijntje is vandaag voor ‘t eerst een hele dag zonder zijn mammie naar ‘Kiekeboe’. Stilletjes hier in huis hoor. En ‘n wérk dat ik nu doe, jee, het scheelt toch best om tussendoor geen klein jongetje te ‘moeten’ voeden, in bed leggen en bezig te houden.
Maar ‘k vind ‘t wel weer een mijlpaal, moet ik zeggen. Mijn kleine man ‘alleen’ bij ‘Kiekeboe’. En muts dat ik ben heb ik vanochten nog wel even gebeld met ‘instructies’ voor de leidsters. Alsof ze dat niet zouden weten… Maar toch, deze mama was er een stuk geruster op daarna en daar ging het maar om.

Share

Massage

Massage

Het eerste weekend van januari was gewoontegetrouw het ‘Schrijvers-weekend’ in CenterParcs. Aangezien de meesten wel iets sportiefs gingen doen keek ik met schoonzus Linda in de ‘Aqua Sana’-folder. Héérlijke behandelingen stonden erin en na alles wel -tig keer lezen besloten we ons eens lekker te laten masseren. Een relaxmassage. Ik had mijn verjaardagspree van mijn ouders bij, ik ging mezelf eens lekker trakteren, waarom ook niet?!
Vooraf nog lekker op een terrasje gezeten in de MarketDome. Nichtje Anne had zich ook nog opgegeven voor een massage en zo kwamen ze te weten dat ik wrs. door een man gemasseerd werd (zeiden ze, ik was er nog niet meteen mee weg). ‘Den Johnny’, aldus de dames. Ik had eerder nl. de term ‘de Onny’s’ uitgelegd: Lonny, Tonny (vriendin), Ronny (kelner met Rood haar bij CP), enz. Dus zou de masseur vast Johnny heten LOL Ik geloofde er geen barst van, totdat ik in de wachtruimte van het AquaSana zat… Toen werd ik namelijk door een kale bezwete dikzak opgehaald om te masseren, Linda lag sláp van het lachen. En ikke zelf eigenlijk ook, maar ja, je kunt maar moeilijk gaan liggen gieren van het lachen als je dan gemasseerd wordt LOL Echt, degene die me daar gezien had, had je nu nog aan een zuurstofmasker gelegen, haha! Ken je die Mentos-reclame, met dat masseren, nou ‘den Johnny’ was haar broer, echt! Maarre… masseren, kon ‘ie en daar ging het toch maar om (al was het wel lekker meegenomen geweest als het een Brad Pitt-look-a-like was).

Share